آسمانی غرق ستاره

تجمع در مقابل درب اصلي دانشگا تهران بخاطر بزرگداشت 18 تير امروز برگزار شد

امروز بمناسب سالگرد 18 تير جلوي درب اصلي دانشگاه تهران بيش از 1000 نفر در ساعت 7:30 دقيقه تجمع كردند

 اما تعداد بسيار زيادي مامور انتظامي از تجمع جلوگيري ميكنند. البته تعداد زيادي هم غير دانشجو در محل هستند كه هنوز نتوانسته اند بطور متمركز در آنجا جمع شوند. در داخل دانشگاه هم تعدادي ميخواستند بصورت جمعي تظاهرات كنند و از درب دانشگاه خارج شوند كه به آنها اجازه داده نشد.

در مقابل درب دانشگاه هم كسي نتوانسته بايستد. نفرات از درب دانشگاه تا انتهاي 16 آذر در تردد بودند.

گارد ويژه و نيروي انتظامي بچه ها را به شدت پراكنده مي ساخت, و به صورت آنها اسپري و گاز مي زد.

هر كس موبايل به دست بود موبايلش توسط نيروهاي گارد ويژه ضبط مي شد و تجمع بيشتر ا ز 3 نفر را ممنوع اعلام كرده بودند.

تاريخ: 18-4-87

در تمام طول شب، آری

در تمام طول شب

                      قصه می گفت مادر بزرگ

از روزهای رفته که دگر باز

                                    نخواهد گشت

از جاده های مه گرفته شب

تا پیوند دیرینه شب با

                           سکوت

از ماههای سرد غمگین

                                قصه می گفت مادر بزرگ

میگفت:

در دل شب نه ستاره ای سوسو میزد

                                             و نه ماه می درخشید

نه نگاهی در برق نگاهی

                               سو میزد.

....................................................

 

اینک او می گوید:

زمان آبستن لحظه هاست

 در لحظه تولد او همه چیز تازه و سبز

حتی از زیر پوست شب

                              می روید.

صدفها در کنار ساحل و فلس ماهیان

در تاریکی شب، نمایان میشوند

                                             

تولدی را با سیلی های امواج دریا

                                         که بر ساحل می کوبند

و ستارگان در یایی را نوید می دهد

که پری دریایی با تولد خویش

رخسارش آفتاب و ماه را

                                و صدایش نت های نوینی را

در ساز افسانه ای خویش می نوازد

                                           اما آرام، آرام

ودر بلوغ صدایش

عشق را نوید میدهد

و صراحت صمیمی قدم هایش

آهنگ کوچ آهوان را مینوازد آرام،آرام

نگاهش

اما پر معنا همچون نور

نفس هایش

               عشق را معماری میکند

و دستانش

اما، در رگهای زمان

و ساعت را که در اسارت باد است

با توفان صدایش رها می سازد.

اینک او با دورترین ستاره

                                سخن می گوید رازی دارد

                                                                رازی به وسعت روز و به بلندای شب

                                                                                                                و به قامت خورشید

 

(سیرویس مختاری)

ياد شاعر و هنرمند انقلابى، فدايى شهيد، سعيد سلطانپور گرامى باد

سعيد سلطانپور

یاد این ستارۀ درخشان میهنم گرامی باد.
 

۳۰ خرداد انتخاب شرف ايستادگى بر ذ لت تسليم

روز شهدای راه آزادی و زندانیان سیاسی گرامی باد

تصویری از به خاک و خون کشیدن تظاهرات مسالمت آمیز مردم تهران در روز ۳۰ خرداد ۶۰

سخنان گهربار «امام خمینی»

رياضي:

"شما ياوه گويان با زندگاني معنوي و سعادت اجتماعي يك گروه انبوه صدها هزار ميليون نفري بازي ميكنيد."

كشف الاسرار نوشته امام خميني، صفحه 74

* صد هزار ميليون ميشود صد ميليارد نفر،  صدها هزار ميليون را خودتون حساب كنيد. جمعيت جهان چند نفره؟

ميليونها ميليون سلاطين و بزرگان و فلاسفه در عالم آمدند.

كشف الاسرار نوشته امام خميني، صفحه 176

مليون ها مليون يعني بليونها (تريليارد ها)

درهيچ داير ة المعارفي شمار فلاسفه حتي به يك مليون هم نمي رسد. 

"اسلام ميليونها حكم دارد."

كشف الاسرار نوشته امام خميني، صفحه 55

قرآن كمتراز ٧٠٠٠ آيه دارد ( مي گويندقرآن از ۶۶۶۶ آيه  تشكيل مي شود) يعني هر آيه اي از قرآن بايد شامل دست كم هزار حكم باشد. اين يك اعجاز است كه بايك جمله (آيه) بتوان هزار حكم صادر كرد!!

هنر:

اوريانا  فالاچي در مصاحبه با امام خميني (متن كامل سخنراني در كتاب مصاحبه با تاريخ نوشته فالاچي- البته اگه كتاب رو تو دست دوم فروشي ها پيدا كردين)

سوال: شما موسيقي را عامل فساد و شهوتراني دانسته ايد. ولي آيا آثار موسيقي كساني چون باخ و موتسارت و بتهون و وردي را نيز با اين همه معنويت آنها عامل فساد ميدانيد؟

امام خميني: من اينهايي را كه اسم برديد نميشناسم ولي اگر مارش جنگي ساخته باشند كارشان خوب است. در غير اينصورت كارشان قابل قبول نيست.

"روحاني نبايد كار ديگري غير از روحانيت يعني بسط توحيد و تقوي و پخش و تعليم قانون هاي آسماني و تهذيب اخلاق بپردازد"

كشف الاسرار نوشته امام خميني، صفحه 208

"اين را بدانيد كه تنها روحانيت ميتواند در اين مملكت كارها را از پيش ببرد. فكر نكنيد كه بخواهيد كنار بگذاريد روحانيت را"

ديدار با نمايندگان مجلس، جماران 6 خرداد 1360

البته بوي كباب قدرت دين ودنياي آدم را از او مي گيرد.

دانشگاه كجاست؟

"ريشه تمام مصيبتهايي كه تاكنون براي بشر پيش آمده از دانشگاهها بوده است... همه مصيبتهايي كه در دنيا پيدا شده از متفكرين و متخصصين دانشگاهي است... اگر به اسلام علاقه داريد بدانيد كه خطر دانشگاه از خطر بمب خوشه اي بالاتر است"

ديدار با اعضاي دفتر تحكيم وحدت حوزه و دانشگاه، 27 آذر 1359

"ما هرچه ميكشيم از اين طبقه اي است كه ادعا ميكند دانشگاه رفته ايم و روشنفكريم و حقوقدانيم. هرچه ميكشيم از اينها است."

قم، 1 مرداد 1358

فرار مغزها:

"منافقين هي ميگويند مغزها دارند فرار ميكنند . به جهنم كه فرار ميكنند. اين دانشگاه رفته ها، اينها كه همه اش دم از علم و تمدن غرب ميزنند بگذاريد بروند. ما اين علم و دانش غرب را نميخواهيم. اگر شما هم ميدانيد كه اينجا جايتان نيست فرار كنيد. راهتان باز است ."

جماران، 8 آبان 1358

صادرات انقلاب؟

"ما بايد به هر قيمت شده باشد انقلاب خودمان را به تمام ممالك اسلامي و تمام جهان صادر كنيم."

پيام به ملت، 22 بهمن 1358

"بايد در صدور انقلابمان به تمام جهان كوشش كنيم"

پيام نوروزي به ملت، اول فروردين 1359

كشورهاي جهان اعتراض كردند:

"ما قصد صدور انقلاب اسلامي را نداريم. اينها حرفهاي دشمنان اسلام است"

ديدار با مسئولان صدا و سيما، 16 مرداد 1361

جاسوسي؟

"هيچكس حق ندارد براي كشف جرم و گناه جاسوسي ديگران را بكند زيرا اين خلاف مقررات اسلام است."

ماده6 از فرمان8 ماده اي امام خميني به ملت، جماران، 1 مرداد 1361

"دانش آموزان بايد با كمال دقت اعمال و كردار دبيران و معلمين خود را زير نظر بگيرند و اگر خداي نكرده در يكي از آنها انحرافي ببينند بلافاصله به مقامات مسئول گزارش نمايند... اين كار را به صورت مخفي انجام دهند"

پيام به دانشجويان، دانش آموزان، استادان و دبيران، بازگشايي مدارس در سال تحصيلي 61-62 ، 1 مهر 1361

حكم مواد مخدر؟

"تعجب ميكنم كه اين دولت(شاه) چگونه فكر ميكند...در نظر دارند قاچاقچيان هروئين را اعدام كنند. اين موضوع نه تنها خلاف اسلام است.  خلاف انسانيت هم هست"

كتاب ولايت فقيه نوشته امام خميني، نجف 1355

"اينهايي كه مواد مخدر ميفروشند شرعاً مستوجب اعدامند و بايد بدون هيچ تاخيري اعدام شوند. هيچ ترحمي هم در مورد آنها جايز نيست"

30 ارديبهشت 1359

عزاداری مشترك میلبند و جكی اسمیت با رژیم آخوندی

درحالی كه لرد فیلپس قاضی القضات انگلستان و دو قاضی ارشد دیگر این كشور درحكم تاریخی دادگاه استیناف و هم چنین سرآگنال قاضی برجسته انگلستان و هیأت قضات دادگاه پوئك در رای قاطع خود، تصمیم دولت انگلیس برای حفظ نام مجاهدین درلیست تروریستی را باطل و برخلاف عقل و منطق دانسته و دستور لغو آن را به گونه یی غیرقابل تجدید نظرخواهی ، صادركرده اند، خبرگزاری رسمی حكومت آخوندها ازقول وزیرخارجه دولت انگلیس نوشت: «میلیبند، گروهك منافقین را مسئول اقدامات تروریستی بسیاری دانست».
خبرگزاری رسمی رژیم آخوندی (ایرنا)افزود: « وزیر امورخارجه انگلیس عصر چهارشنبه در بیانیه‌ای رسمی اعلام كرد: مجاهدین خلق (گروهك منافقین) مسئول مجموعه‌ای از اقدامات تروریستی در یك دوره طولانی هستند. وزیر خارجه انگلیس افزود: من اعتقاد ندارم كه مجاهدین خلق (منافقین) یك گروه مخالف معتبر باشد و به همین علت طرحی برای تغییر موضع خود برای تماس باآنها یا شورای ملی مقاومت ایران نداریم. میلیبند در بخش دیگری از بیانیه خود با اشاره به موضع‌گیری جكی اسمیت وزیر كشور انگلیس در همین خصوص گفت: من خود را در دلسردی وزیر كشور از رای دادگاه سهیم میدانم و ازبر خورد شكاكانه او در این استیناف خواهی حمایت می‌كنم».
خبرگزاری آخوندی اضافه نمود:« وزیر كشور انگلیس نیز روز چهارشنبه تاسف عمیق خود را از رای دادگاهی در این كشور درباره خروج نام گروهك منافقین از فهرست رسمی سازمان‌های تروریستی ابراز داشت».
سخنگوی دفتر اروپایی مجاهدین در اسلو درباره عزاداری مشترك میلبند و جكی اسمیت با رژیم آخوندی و آخوندهای انگلیسی تبار گفت: سرگیجه ی شكست و هذیان گویی جماعت سیلی خورده ازقوای قضائیه و مقننه انگلستان كه برچسب تروریستی آنها در برابر ایستادگی مردم و مقاومت ایران درهم شكسته در چنین موقعیتی به مصداق :«بیا سوته دلان گردهم آییم» كاملا قابل فهم است!
به خصوص كه یاوه گویی های تروریستی آنها علیه مجاهدین،نه فقط ازسوی دادگاه های انگلستان و دادگاه عدالت اروپا مهرابطال خورده ، بلكه حقانیت این احكام قضایی در قطعنامه پارلمان اروپا و گزارش مجمع پارلمانی شورای اروپا متشكل از نمایندگان مجالس و سناتورهای47 كشور، مورد تأكید قرارگرفته است.
سخنگوی مجاهدین درخصوص هر گونه تماس بادولت كنونی انگلیس كه وزیرخارجه نورسیده اش پیشاپیش به نفی آن مبادرت كرده است افزود: به لحاظ سیاسی روشن است كه آقای میلیبند با نسیه فروشی در این زمینه تلاش كرده است ازبار نقد حكم دادگاه در برابر آخوندها بكاهد ، اما برای اطمینان خاطر ایشان و شركاء تاكید میكنیم كه مجاهدین تا كسی خود را ازپلیدی آخوندی آب نكشیده باشد، اهل تماس بااو نیستند و او میتواند ازاین بابت به شكنجه گران و تروریست های حاكم برایران اطمینان مضاعف بدهد. هر چند كه آخوندها با اشراف به جبن واستمالت گرایی ایشان بعید است كه از سنگ اندازی به سفارت در تهران یاگروگان گرفتن ملوانان در خلیج فارس دست بردارند.
سخنگوی مجاهدین خاطر نشان كرد: جواب این سیاست كثیف میلبند وشركا در استمالت از فاشیسم مذهبی را كه طبعا ملازم با یاوه گویی علیه مجاهدین و مقاومت ایران در بی بی سی است ، نمایندگان منتخب آنها در مجلس این كشور و نیز قضات و دادگاه های انگلستان به روشن ترین وجهی داده اند. عجالتا میلیبند و جكی اسمیت باید ظرف كمترازشش هفته دربرابر دستور قاضی القضات انگلستان و در برابر حقانیت مجاهدین خلق ایران رسما سرفرود آورند.
موضوع اعتبار مجاهدین نیز، امریست مربوط به مردم و تاریخ ایران وربطی به سیاست های استعماری و پدر خواندگان آخوندهای مرتجع حاكم برایران ندارد.

رز : در تاریخ ایران یک بار مصدق بزرگ سر افعی استعمار رو به سنگ زد و حالا مجاهدین دهن دولت انگلیس رو  سرویس کردن. واقعآ دستشون درد نکنه

قریب به 1200 حركت اعتراضی كارگری در سال 86 به رغم تهدید و سركوب و شلاق، آئینه سرفرازی كارگران شجاعی است كه در مقابل پایمال شدن حقوق حقه خود سكوت پیشه نكردند و شكنجه و زندان را به ذلت سر خم كردن در مقابل رژیم دجالان و پلیدان ترجیح دادند. درود و صد بوسه بر دستان این کارگران شجاع و حق طلب.

این هم عکس قشنگی از رز و موگه

غروب که به خونه برگشتم نشریه جدید روی میز بود، شروع کردم به خوندن تیتر مطالب و نگاه کردن به عکسها، همینطور که برگ می زدم چشمم به این شعر افتاد، خوندمش، خوشکم زد، احساس کردم چقدر با این شعر وحدت دارم، دوباره و سه باره  خوندمش و با صدای بلند تکرارش کردم.

به یک بازی دعوت شدم به نام رویاهای محال، راستش برام سخته  از رویاها و خیالپردازهایی بگم که همیشه مال خودم بودن، ساعتها باهاشون حرف زدم و در دنیاشون غرق شدم. شاید اونهایی که از نزدیک منو میشناسند بعد از خوندن این پست کلی خندشون بگیره و براشون عجیب باشه ولی من هیچ وقت هیچ چیز برای پنهان کردن نداشتم و ندارم و الان هم خیالاتم و رویاهامو به همه اونهایی که دوستشون دارم تقدیم می کنم

1- بعضی وقتا خودمو هنوز کنار دوستام توی مدرسه می بینم و چقدر دلم می خواد این دوران دوباره تکرار بشه.

2- خیلی دوست داشتم یک خونه بزرگ داشتم با 30 یا 40 تا اتاق و توانایی مالی بالا برای نگهداری بچه های که  توی خیابون زندگی می کنند و سرپرستی ندارن، دوست داشتم محیطی متفاوت از پرورشگاه براشون فراهم کنم ، جایی مثل خونه و من هم مامان همشون می شدم ( بعضی وقتها توی خیالم با این بچه ها ساعتها زندگی می کنم )

3- چقدر دلم میخواد می تونستم با خدا حرف بزنم، اونم باهام حرف بزنه ، باهاش درد دل کنم ، اونم باها درد دل کنه ، باهاش دعوا کنم و سرش داد بکشم بخاطر این همه جنایت و ظلم و زور و حق کشی، اونهم باهام دعواکنه و سرم داد بکشه بخاطره همه کارهای نکردم. و چقدر دلم میخواد توی بغلش زار زار گریه کنم.

4- دوست داشتم ساکن یک شهری بودم که مردمش با هم دوست و رفیق جونجونی بودن آدماش عاشق هم بودن ، همه یک دل و یک زبون بودن ، توی خیابوناش چوبهای دار نبود ، بچه های سرگردون نبود ، آقازاده و گدا نبود . حرف مردمش بجز راستی و صداقت چیز دیگه ای نبود . شنیدم این شهر وجود داره ، بعضیها به اون سرزمین افسانه ای میگن ، عده ای هم صدف صحرا و یا فانوس دریا لقبش دادن. ولی ورود به اون شهر خیلی سخته آدم باید از همه چیز خودش بگذره ، همه دلبستگیها و وابستگیهای دنیا رو دور بریزه اون وقت میتونه ساکن این شهر بشه شهری که اشرف همه شهرهای دنیاست . ( کاش میشد حداقل آدم برای تعطیلاتش اونجا بره )

5- دوست داشتم کارگردان سینما بودم و می تونستم بهترین فیلم دنیا رو به تصویر بکشم ، فیلمی که جایزشو در جشنوارۀ دلهای آدما می گرفت.

6- دوست داشتم قلم توانا و زیبایی داشتم و می تونستم همه خاطراتی رو که شنیدم و یا دیدم رو به رشته تحریر دربیارم. خاطرات مادرانی که با دستان خودشون جگر گوشه های تیرباران شدشون رو به خاک سپردن ، خاطرۀ مرد چریکی که از آخرین دیدارش با مادرش حرف میزنه آخرین کلمات آخرین نگاها و آخرین بوسه ها و ... و صداها داستان و قصه واقعی دیگه که هر کدومش گوشه ای از تاریخ مملکتمونه.

7- و آخرین رویای من که جزء محالات نیست.

می دونم که یک روز توی وطنمون صبح آزادی طلوع می کنه ، می دونم که بالاخره دودمان  ظلم و جور چیده می شه ، می دونم که یک روز وطنمون وطن می شه و من از خدا میخوام که اون روز رو به چشم ببینم . و این همه آرزوی منه.

و اما دوستانی که به این بازی دعوت میشن ( که البته بیشتر سعی کردم وبلاگهایی رو انتخاب کنم که در زمانهای کوتاه مدت به روز می شن )

وبلاگ روزهای خاکستری ، صبحی روشن ، سرخوشان همینطوری ، ایران ویران ، ستین عشق ، خلق لر و سزا

يامقلب القلوب و الابصار، يا مدبراليل والنهار
 يا محول الحول والاحوال، حول حالنا الي احسن الحال
اي تغيير‌دهنده دلها و بينشها،كه دلهاي مردم ما را به اميد و ديدگانشان را به آزادي روشن مى‌سازى،
اي تدبير‌كننده شب و روز كه تيرگى ستم و اجبار را مغلوب مى‌كنى،
اى كه روزگار ملتها را دگرگون مى‌سازى و مستبدان را به زير مى‌كشى،
به مردم ما نيكوترين زندگاني را عطا كن و خورشيد فتح و آزادى را در ايران بتابان.

بهاران خجسته باد
هوا دلپذير شد گل از خاک بردميد   
پرستو به بازگشت زد نغمه اميد
به جوش آمده است خون درون رگ گياه         
بهار خجسته باز خرامان رسد ز راه
به خويشان، به دوستان به ياران آشنا       
به مردان تيزخشم که پيکار مي کنند
به آنان که با قلم تباهي دهر را  
به چشم جهانيان پديدار ميکنند
بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد
و اين بند فقر و جهل به سرتاسر جهان
به هرصورتي که هست نگون و گسسته باد

بهاران بر همه هم وطنان ، دوستان ، عزیزان و آزادگان خجسته باد

تا یک جوانه باقیست

گفتی که نو بهاران، از یاد رفتنی نیست

                                  وان خاطرات شیرین، برباد رفتنی نیست

گفتی که زندگانی، در شور عشق پیداست

                                 تا یک جوانه باقیست، نوروز مُردنی نیست

نوروز می خرامَد با صدهزار آذین

                                 بنگر که این تجلّی، هرگز نهفتنی نیست

از درد عشق گفتی وز مرگ عاشقانه

                                 امّا بهار دل ها، هرگز فِشرُدنی نیست

از دیو شب چه ترسیم ؟ فردای ماست روشن

                                 دانی که شام تیره ، تا صبح ماندنی نیست

نوروز می گشاید دروازه های زریّن

                                  در شهر روشنائی ، خورشید رفتنی نیست

در کوچه باغ یاران ، گُل های یاس پژمرد

                                بی باد نوبهاران، گل ها شکفتنی نیست

دشمن درون خانه است، هشدار ای برادر

                                این درد با که گویم ؟ هر غُصه گفتنی نیست

در سرزمین جمشید، ضحاک لانه کرده است

                               وین دیو اژدهاسر، بی کاوه رفتنی نیست

                         محبوبه ظفرنیا

۲۹ اسفند سالگرد پیروزی نهضت ملی شدن صنعت نفت به رهبری دکتر محمد مصدق را به همه فرزندان آزادۀ ایران و پویندگان راه آزادی تبریک می گم

هنوز یاد تو در بادهای شرق وزان است هنوزنام تو در ابــــــــر وموج ورود روانست

هنوز آتش خورشید پـــــــــرغرور دماوند شكوه خاطره‌ات را به صبح شعله زنانست

هنوز از پس شه،شحنه از شرافتت ای شیر زدرد بیشرفی درهراس و جامه درانست

هزار زخم ترا برجگر زدندو زهر زخــــم به خاك، خون فضیلت همیشه در فوران است

خروش كاوه وو بابك ز بانگ كوچك و ستار دمید و اینهمه آتش به شعلهٌ تو دمانست

ستاره می‌گذرد برمـــــدار صبح وحقیقت به رستخیز مكرر روان به قلب زمان است

هر چی می گفتم این جوانهای بیچاره اگر هم اشتباهی مرتکب شدن اصلآ قابل مقایسه با مسببین اصلی و ارازل و اوباش واقعی که همان سران و دستندرکاران این حکومت جور و ظلم است نیست، و اگر قرار است برخوردی شود این راه و رسمش نیست، دوستان گوششان بدهکار نبود. عزیزان بفرماید این هم ارازل واوباش واقعی

این عکس هم برای زنگ تفریح دوستان

بی مناسبت ندیدم یادی کنم از زنان و دختران شهرم که هم چون کبوتران سپید بال عاشقانه سربه پای آزادی نهادن

شهین حیدری، نسرین حیدری، افتخار بابایی، فاطمه عیدی گماری، طاهره رنجبر، ملکه حاتمیان، شهناز قلاوند

ترا کشتند 

صدای آوار آسمان را شنیدم

صدای سرد فرو ریختن ستاره ها را

صدای شکستن جام های زرین ماه را

ای غروب دل انگیز

بیهوده ایستاده ای

ای زمرد خیس کاج

رهایم کن

( هر کاری کردم نتونستم عکس این عزیزان رو نمایش بدم )

و زیباترین کلامی که دیده بودم این بود :

سلام بر بانوان فاتح عاشورا كه دراربعين حسينى پيروزمندانه به كربلا و برسر تربت شهيدان بازگشتند. سلام بر پيشتاز مجاهدان عاشورا راهبر و قافله‌سالار كاروان فدا، راهگشاى جنبش انقلابى پس‌از سيدالشهدا، خصم دجاليت و ارتجاع و الگوي تاريخى زن انقلابى و رها زينب كبرى عليها السلام

 جلال گنجه‌اى

( آره امروز باید از زینب گفت و زینبی بود و کاری زینبی کرد )

فراخوان کانون وبلاگ نویسان ایران برای نجات جان آقای مهرنهاد وبلاگ نویس بلوچ

در بامداد سرخ فام روز دوشنبه 19بهمن سال60،  اشرف رجوي و موسي خياباني، سردار فراموشي‌ناپذير آزادي، همراه با 19تن از فرماندهان و مجاهدان قهرماني كه در ركابشان جنگيدند، در مقابله با يورش جنايتكارانة پاسداران  حماسه‌يي پرشكوه در ايثار و مقاومت را رقم زدند .
پايگاه اشرف و موسي، واقع در زعفرانية تهران از ساعت 12شب با ايجاد حلقات پي‌درپي محاصره شد. دشمن با حداكثر نيرو كلية راههاي عبور و مرور منطقه را بسته و بر گذرگاههاي آن و پشت‌بام ساختمانهاي مشرف به پايگاه، واحدهايي از مزدوران مجهز به سلاحهاي نيمه‌سنگين را مستقر كرده بود. در ساعت 5بامداد، در شرايطي كه خورشيد خون‌گرفته هنوز سر از مشرق برنياورده بود، پايگاه از هر‌سو با شليك سلاحهاي نيمه‌سنگين مورد حملات وحشيانه قرار گرفت .

توی  ماشین بطور اتفاقی کنار هم نشستیم ، می گفت از زندانیهای سیاسی سال 60 بوده 10 سال زندانی کشیده پنج سال اول فقط به جرم فروش نشریه، پنج سال بعد هم وقتی از زندان آزاد شده می خواسته از کشور خارج بشه که لب مرز دستگیرش می کنند. به نظرم زن جوون و زیبایی اومد، چشمهای گیرایی داشت، سبز و درشت، ولی رنگ صورتش کمی پریده به نظر می اومد. بهش گفتم اولین بار که دستگیر شدی چند سالت بود ؟  بدون اینکه نگاهم کنه گفت 14 سال و ادامه داد : خیلی جوون بودم ، دوران بازجویی رو پشت سر گذاشته بودم و در واقع هیچی ازم نمونده بود خورد و خمیر ، هم از لحاظ جسمی و هم از لحاظ روحی، از صورتم فقط چشمام باقی مونده بود ، گوشه گیر و ساکت شده بودم، احساس می کردم همه دردهای دنیا روی کول منه.

بعد مکثی کرد و سرشو آروم به طرف من برگردوند و با اون نگاه گیرا و قشنگش خیلی آهسته گفت: ولی اون روز همه دردهامو فراموش کردم. با تعجب گفتم کدوم روز ؟

به صندلی ماشین تکیه داد و گفت : اون روزی که برای اولین بار موسی رو دیدم.

همه مونو به صف کردن ، مسیر حیاط زندان بود. رفت و آمد زندانبانها و نگهبانها زیاد  شده بود ، به هم که می رسیدن تبریک می گفتن ، با صدای بلند می خندیدن. ترس ورم داشته بود علت این همه شادی و خنده های دل آزار رو نمی فهمیدم، نمی دونستم چرا ما رو به حیاط زندان می برند. در بین راه یکی از نگهبانها با دلقکبازی و تمسخر گفت امروز روز جشنه؛ داریم می بریمتون مهمونی، مهمونی پیش سردار، بعد همشون با هم  زدن زیر خنده . با شنیدن کلمه سردار خشکم زد، می دونستم که بچه های سازمان موسی خیابانی رو سردار صدا می کنن، با خودم گفتم یعنی موسی رو دستگیر کردن ؟ خدایا چی شده ، از دلهره و ترس داشتم میمردم.

هنوز خیلی خوب موسی رو نمی شناختم، فقط  یکی از نوارهای سخنرانی شو  بنام عاشورا فلسفه آزادی  رو گوش کرده بودم ، داشتم سعی می کردم حرفهاشو به یاد بیارم که بهمون گفتن چشم بندهاتونو باز کنید.( درست یادم نیست که گفت ساختمونهای دور حیاط اوین دو طبقه بود یا سه طبقه، فقط یادمه که گفت دور تا دور هر طبقه بالکن بود) تمام بالکنهای حیاط پر از نگهبانها ، بازجوها ، شکنجه گرها ، پاسدارها و تمام کارکنان اوین بودن حتی بالای پشت بام هم پر از پاسدار بود.

اولین چیزی که توجهمو جلب کرد این بود که برای اولین بار چهرهای شکنجه گرها و بازجوهامو می دیدم. اونها بدون هیچ ترس و واهمه ای نقاب از چهرهاشون برداشته بودن ، گستاخی خاصی در حرکاتشون بود. با دیدن ما شروع کردن به فریاد زدن وبا دستاشون انگار که دارن با کسی حرف می زنن به وسط حیاط اشاره می کردن و داد می کشیدن : سردار ، سردار پاشو ، سردار میلیشیاها اومدن ، سردار چرا ساکتی ، سردار پاشو ... و با قهقهه و مسخرگی می خندیدن. به سمتی که اشاره می کردند نگاه کردم . اجسادی رو به ردیف وسط حیاط  زندان گذاشته بودن . لاجوردی اون جلو ایستاده بود ، دهنش تا بناگوش باز شده بود و اشاره می کرد بیاید جلو .

اولش ترسیدم جلوتر برم ولی وقتی به پیکر های غرق در خون نگاه کردم ، وقتی از دور چهرهاشونو می دیدم ، احساس عجیبی بهم دست داد ، حس کردم دیگه نمی ترسم ، بطرف اجساد حرکت کردم .